Stępień Lab W obrazach
Okładki czasopism i wyróżnione grafiki związane z publikacjami zespołu.
Fluorescencyjna „molekularna kałamarnica” to naprężony receptor z grupy nanowęgli molekularnych, wywodzący się z kaliks[4]arenu. W roztworze wiąże obojętne i kationowe cząsteczki gości, a w stanie stałym tworzy trwałe kompleksy inkluzyjne i wykazuje porowatość wobec gazów i par.
Wydajny transfer energii i elektronów w wzbudzonych światłem zespołach barwników ma podstawowe znaczenie dla biologicznych i sztucznych systemów zbierania światła. Wyróżniona praca przedstawia transfer typu Förstera w wielochromoforowych kasetach zawierających cztery jednostki BODIPY połączone z pseudotetraedrycznym barwnikiem akceptorowym łączącym skondensowane motywy porfiryny i perylenodiimidu.
Stereospecyficzna synteza azakoronenowych śmigieł wymaga zastosowania bromującego utleniacza, takiego jak N-bromosukcynoimid lub Br₂; inne utleniacze nie prowadzą do tego efektu. Te chiralne chromofory łączą niewielkie przerwy energetyczne z bogatą chemią redoks i silną odpowiedzią chirooptyczną.
Artykuł przeglądowy przedstawia postępy w chemii zakrzywionych cząsteczek aromatycznych, koncentrując się na metodach syntezy pozwalających efektywnie wprowadzać naprężenie do układów π-sprzężonych oraz na różnorodności struktur dostępnych dzięki współczesnej metodologii.
Chryzaoreny i ich makrocykliczne prekursory zwykle nie roją się po podłodze laboratorium. Mimo wszystko przed takim spotkaniem warto przeczytać tę publikację.
Głębokie, fluorescencyjne misy aromatyczne przypominające zakończenia nanorurek węglowych powstają w jednym etapie z prostych prekursorów heterocyklicznych w wyniku zsynchronizowanego homosprzęgania z udziałem Ni(0). Proces wprowadza znaczne naprężenie dzięki skoordynowaniu transmetalacji i eliminacji redukcyjnej w obrębie wielordzeniowych metalacykli.
Chryzaorol, naprężona heteroaromatyczna cząsteczka o kształcie meduzy, został otrzymany z makrocyklicznego prekursora karbazolowego z wykorzystaniem strategii fold-in. Jego nazwa nawiązuje do rodzaju meduz Chrysaora.
Ilustracja przedstawia oddziaływanie gospodarz–gość między dikationem di-p-benziheksafiryny o kształcie ósemki a anionem dichlorooctanowym, ukazując jeden z motywów omawianych w artykule przeglądowym.
Dwa komplementarne sposoby cyklicznego sprzężenia π spotykają się w jednej cząsteczce. Di-p-benziheksafiryna może przełączać się między antyaromatyczną topologią Hückla a konformerem Möbiusa typu edge-to-face, a towarzysząca temu zmiana barwy pokazuje, jak topologia kontroluje sprzężenie π.
Dwa wewnętrzne protony 22-hydroksybenziporfiryny, fenolowego analogu porfiryny, działają jak przełącznik antyaromatyczności. Tautomeria keto–fenolowa umożliwia przełączanie między [6]- i [20]annulenoidową ścieżką sprzężenia.