Stępień Lab Badania
Ulubione cząsteczki z naszego laboratorium
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Dianion siarczanowy zajmuje centralną wnękę obojętnego cyklo[8]pirolu skondensowanego z jednostkami naftalimidowymi i jest wiązany przez skierowany do wnętrza układ ośmiu pirolowych grup NH. Powstały kompleks gospodarz–gość ma całkowity ładunek −2 i obrazuje wiązanie ortosteryczne, które podnosi pierwszą pozorną wartość pKa z 6,3 do 10,2, osłabiając kwasowość Brønsteda o niemal cztery rzędy wielkości.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Trzy fluorenylowe centra rodnikowe tworzą triskelion o przybliżonej symetrii C3, w którym nie wszystkie oddziaływania antyferromagnetyczne mogą zostać jednocześnie zaspokojone. Powstały spinowo sfrustrowany dublet leży zaledwie 0,14 kcal mol−1 poniżej kwartetu, a skręcone ramiona helicenowe zapewniają niezwykłą trwałość w warunkach otoczenia oraz pięć dostępnych stanów redoks o silnej absorpcji w bliskiej podczerwieni.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Cztery ujemnie zakrzywione cyklotrimery porfiryn cynku i dwie cząsteczki C60 tworzą pseudotetraedryczny węzeł regularnej sieci UWr-2. Komplementarne powierzchnie wklęsłe i wypukłe stabilizują układ dzięki oddziaływaniom dyspersyjnym i budują sieć o topologii ctn.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Obojętny tetrafluorenofulwalen w stanie singletowym przyjmuje silnie skręconą geometrię i wykazuje wyraźny charakter otwartopowłokowy, co zakłóca typowe wiązanie π w centralnym fragmencie alkenowym. Konkurencja między naprężeniem sterycznym, aromatycznością benzenoidową i parowaniem spinów odpowiada za jego nietypową reakcję na zmiany ładunku i stanu spinowego.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Kompleks cynku(II) o symetrii D4 przyjmuje konfiguracyjnie trwały kształt śmigła, w którym cztery jednostki naftalenomonoimidu tworzą helikalnie skręcone elementy stereogeniczne wokół porfiryny. Obszerne grupy 4-(tert-butylo)fenylowe utrwalają tę konfigurację, umożliwiając rozdzielenie trwałych enancjomerów π-rozszerzonego chromoforu absorbującego w bliskiej podczerwieni.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
W tym koronoidzie sześć centrów spinowych jest połączonych naprzemiennie ścieżkami typu Chichibabina i Schlenka, co prowadzi do singletowego stanu podstawowego o silnym charakterze heksarodnikowym oraz nisko położonych stanów tripletowego, kwintetowego i septetowego. Niemal płaski układ π łączy globalną paratropowość, przerwę elektronową ok. 0,8 eV i pojawiającą się po utlenieniu absorpcję w bliskiej podczerwieni, sięgającą ponad 3300 nm.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Elastyczna, bogata w elektrony wnęka molekularnej kałamarnicy otacza dikationowego gościa PQ2+, tworząc zwarty kompleks inkluzyjny. Ta para gospodarz–gość, przedstawiona również na okładce JACS, pokazuje, jak receptor dopasowuje swój kształt do elektronowo-deficytowych gości aromatycznych.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Dwa olbrzymie rodniki nanografenoidowe łączą się wydłużonym wiązaniem C(sp3)–C(sp3), tworząc konformacyjnie zablokowaną, dwuwarstwową nanokanapkę. Rozległe nakładanie się pofałdowanych powierzchni π zapewnia silną stabilizację dyspersyjną, dzięki czemu σ-dimer jest odporny na rozpad termiczny, lecz ulega fotodysocjacji.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Jednostka 9,9′-bikarbazolu skręca nanoobręcz [16]cykloparafenylenową w naprężoną molekularną lemniskatę. Kształt ósemki tworzy konfiguracyjnie trwały, chiralny układ π o spektroskopii zależnej od krzywizny, przesuniętej ku czerwieni fluorescencji i kołowo spolaryzowanej luminescencji.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Jon jodkowy zajmuje centralną wnękę obojętnego [4]chryzaorenu, w pełni sprzężonego makrocyklu koronoidowego o wyraźnym charakterze otwartopowłokowym. Struktura ilustruje ścisłe powiązanie rozpoznawania anionów z chemią redoks jego układu π.
Wczytywanie struktury cząsteczki…
Sześć jednostek naftalenomonoimidu promieniście rozbudowuje rdzeń HPHAC, tworząc pofałdowany, elektronowo-deficytowy nanografen zawierający 37 skondensowanych pierścieni. Cząsteczka łączy silną fluorescencję w stanie obojętnym z wyjątkowo bogatą, co najmniej 13-stopniową chemią redoks oraz intensywną absorpcją w bliskiej podczerwieni w stanach naładowanych.